Με ιδιαίτερη συγκίνηση και ιστορική σημασία για την τοπική κοινωνία του Μακροχωρίου και των περιχώρων, ο Λαογραφικός Σύλλογος Ντόπιων Μακροχωρίου ανακοινώνει την αγορά οικοπέδου, ένα γεγονός που σηματοδοτεί την απαρχή της υλοποίησης ενός πολυετούς οράματος. Πρόκειται για μια εξέλιξη-ορόσημο στην πορεία του Συλλόγου, καθώς για πρώτη φορά τίθενται οι βάσεις για τη δημιουργία της δικής του μόνιμης στέγης, ενός χώρου που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για πολιτιστικές δράσεις, εκδηλώσεις και τη διατήρηση της τοπικής παράδοσης. Η συγκεκριμένη πράξη δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική ή περιουσιακή εξέλιξη, αλλά την έμπρακτη δικαίωση των προσπαθειών, των θυσιών και του οράματος πολλών γενεών που υπηρέτησαν τον Σύλλογο, με ιδιαίτερη αναφορά στον αείμνηστο ιδρυτή του, Κωνσταντίνο Μαγαλιό.

Η σχετική ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

Κάποτε ήταν απλώς μια ιδέα… μια σκέψη που γεννήθηκε μέσα από την αγάπη για τον σύλλογο, από την ανάγκη να υπάρχει ένας χώρος που να μας ενώνει, να μας εκφράζει, να μας χωρά όλους. Ένα όνειρο που πέρασε από γενιές και γενιές, από προεδρεία, από ανθρώπους που έδωσαν κομμάτι της ψυχής τους για να κρατήσουν ζωντανό αυτόν τον οργανισμό.
Σήμερα, αυτό το όνειρο παίρνει σάρκα και οστά.
Η αγορά του οικοπέδου δεν είναι απλώς μια πράξη. Είναι η δικαίωση κόπων, θυσιών και ελπίδων. Είναι το πρώτο, αλλά καθοριστικό βήμα σε μια πορεία που οδηγεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: στη δημιουργία της δικής μας στέγης… του δικού μας σπιτιού… της δικής μας φωλιάς.
Είναι η στιγμή που το “θα” γίνεται “είναι”.
Και μέσα σε αυτή τη στιγμή, δεν μπορούμε παρά να στρέψουμε το βλέμμα μας πίσω… σε εκείνους που οραματίστηκαν πρώτοι. Σε εκείνους που πίστεψαν όταν όλα έμοιαζαν δύσκολα. Σε εκείνους που έβαλαν τα θεμέλια, όχι με τσιμέντο και πέτρα, αλλά με αγάπη, επιμονή και πίστη.
Και πάνω απ’ όλους, στον αείμνηστο ιδρυτή μας, τον Κωνσταντίνο Μαγαλιό. Έναν άνθρωπο που δεν είδε απλώς έναν σύλλογο… αλλά μια οικογένεια. Έναν άνθρωπο που φύτεψε τον σπόρο αυτού του ονείρου, χωρίς να γνωρίζει αν και πότε θα ανθίσει.
Σήμερα, αυτός ο σπόρος ανθίζει.
Και μαζί του ανθίζουν οι ελπίδες όλων όσων πέρασαν, όλων όσων πίστεψαν, όλων όσων κράτησαν τη φλόγα ζωντανή.
Το οικόπεδο αυτό δεν είναι γη. Είναι μνήμη. Είναι ιστορία. Είναι το μέλλον μας.
Είναι το σημείο όπου θα χτιστούν όχι μόνο τοίχοι, αλλά στιγμές. Όπου θα ακουστούν γέλια, τραγούδια, χοροί. Όπου τα παιδιά θα μάθουν, θα δημιουργήσουν, θα συνεχίσουν αυτό που εμείς ξεκινήσαμε.
Σήμερα δεν γιορτάζουμε απλώς μια αγορά.
Σήμερα γιορτάζουμε την αρχή ενός ονείρου που αρνήθηκε να σβήσει.
Και υποσχόμαστε… ότι αυτό το όνειρο θα το πάμε μέχρι το τέλος.
Ότι αυτή η φωλιά θα γίνει πραγματικότητα.
Ότι αυτό το σπίτι θα γεμίσει ζωή.
Γιατί τελικά… οι σύλλογοι δεν είναι κτίρια.
Είναι άνθρωποι.
Και όταν οι άνθρωποι ονειρεύονται μαζί… τότε τίποτα δεν είναι αδύνατο.

Το Δ.Σ