Του Δρ. Παπαγιάννη Μεν. Ιωάννη

Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω

Προ ολίγων ημερών δημοσιεύθηκε η υπ΄αριθ. 1/2023 Απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου η οποία έδωσε οριστικά τέλος στο ζήτημα που είχε ανακύψει μετά την υπ΄αριθ. 822/2022 ΑΠ αναφορικά με την νομιμοποίηση των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων για παράσταση ενώπιον των δικαστηρίων και για πραγματοποίηση πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης. Μέσα σε εντυπωσιακά σύντομο χρονικό διάστημα η Ολομέλεια του Ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας απεφάνθη πως τόσο οι εταιρείες στις οποίες έχει ανατεθεί η διαχείριση των απαιτήσεων με βάση των ειδικότερο νόμο 4354/2015 όσο και αυτές στις οποίες η διαχείριση είχε ανατεθεί με βάση τον προγενέστερο 3156/2003, στον οποίο δεν υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη, έχουν το νόμιμο δικαίωμα να δίνουν εντολή εκ μέρους και για λογαριασμό των fundsγια την πραγματοποίηση πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης και να παρίστανται για λογαριασμό τους ενώπιον των δικαστηρίων. Η απόφαση αυτή προκάλεσε ένα κύμα απογοήτευσης σε εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες.

Ωστόσο παρόλο που η αιτιολογία της απόφασης πράγματι δικαιολογεί την αγανάκτηση των πολιτών επί της ουσίας η απόφαση το μόνο που κάνει είναι να επισφραγίζει μία κατάσταση που ήδη προϋπήρχε. Οι Ε.Δ.Α.Π.Δ. ακόμα και πριν ανακύψει το θέμα της νομιμοποίησης τους  ή μη εν τοις πράγμασι διενεργούσαν όλες τις απαραίτητες ενέργειες που οδηγούσαν στους πλειστηριασμούς της ιδιοκτησίας των πολιτών. Η επίμαχη απόφαση δεν προσδίδει κάποιο νέο δικαίωμα στις εταιρείες διαχείρισης και πολλώ δε μάλλον δεν αφαιρεί από τους οφειλέτες – δανειολήπτες τα ήδη υπάρχοντα μέτρα για την προστασία τους. Οι οφειλέτες έχουν ακόμη στην φαρέτρα τους μία ευρεία γκάμα εξωδικαστικών και δικαστικών όπλων με τα οποία μπορούν να αμυνθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά από τις επιθετικές ενέργειες των  διαχειριστικών εταιρειών τα οποία σε τίποτα δεν έχουν αποδυναμωθεί από την ανωτέρω απόφαση. Παρακάτω δίνεται μία σύντομη ανάλυση των σημαντικότερων μέτρων προστασίας των οφειλετών όπως αυτά υφίστανται σήμερα:

Η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης εναντίον φερόμενων οφειλετών ξεκινάει με την επίδοση δικαστικής απόφασης ή διαταγής πληρωμής, η οποία εκδίδεται από το δικαστήριο κατόπιν αίτησης της τράπεζας ή της εισπρακτικής εταιρείας, με την οποία διατάσσεται να καταβληθεί ένα ορισμένο χρηματικό ποσό. Κατά της διαταγής πληρωμής  δικαιούται κάθε φερόμενος οφειλέτης να καταθέσει ανακοπή μέσα σε 15 εργάσιμες ημέρες κατά την πρόβλεψη του νόμου ή αντίστοιχα έφεση κατά της δικαστικής απόφασης εντός 30 ημερών. Αν σε περίπτωση που η ανακοπή αυτή δεν ευδοκιμήσει και εφόσον δεν έχει γίνει αίτηση αναστολής εκτέλεσης όπως επίσης προβλέπει ο νόμος και προχωρήσει η διαδικασία του πλειστηριασμού τότε υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού. Αυτή είναι μία ξεχωριστή ανακοπή με την οποία ο οφειλέτης αιτείται είτε να ακυρωθεί είτε να μεταρρυθμιστεί το ποσό της πρώτης προσφοράς επί της αξίας του προς πλειστηριασμό ακινήτου. Ακυρώνεται αρχικά ο πλειστηριασμός, με τη μείωση του ποσού με το οποίο βγαίνει αρχικά ο πλειστηριασμός και παράλληλα υπάρχει η διαδικασία της επαναρύθμισης η οποία αποτελεί μία εξωδικαστική ενέργεια που γίνεται με την τράπεζα είτε συνήθως με την εισπρακτική εταιρεία.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, λόγω της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας που επικρατεί ιδιαίτερα στην αγορά ακινήτων, πάρα πολλοί πλειστηριασμοί αποβαίνουν άγονοι και εξ αυτού του λόγου υπάρχει η διάθεση, κάτι που βλέπουμε καθημερινά στην πράξη, να ρυθμίζονται πολλά δάνεια, είτε με τις τράπεζες είτε με τις λεγόμενες εισπρακτικές εταιρείες. Προϋπόθεση για να εκκινήσει η διαδικασία είναι να δοθεί μία εξουσιοδότηση στον πληρεξούσιο δικηγόρο, ο οποίος με τη σειρά του διαπραγματεύεται για λογαριασμό του πελάτη του με την τράπεζα ή την εισπρακτική εταιρεία. Πολλές φορές γίνονται περικοπές, τα λεγόμενα «κουρέματα» των ποσών, καθώς συνήθως υφίσταται ανατοκισμός των ποσών και παράτυπες ή και παράνομες χρεώσεις  οι οποίες έχουν κριθεί από τον Άρειο Πάγο πως πρέπει να ακυρωθούν. Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται μία ρύθμιση τόσο με «κούρεμα» του αρχικού κεφαλαίου όσο και των τόκων και ανατοκισμών.

Πιο αναλυτικά, για την αίτηση αναστολής εκτέλεσης σημειώνουμε πως υπάγεται στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ο δανειολήπτης ζητάει να ανασταλεί η εκτέλεση μέχρι την εκδίκαση της ανακοπής. Η επιχειρηματολογία δε στο δικόγραφο της ανακοπής περιλαμβάνει είτε την προσπάθεια για ακύρωση ολόκληρου του ποσού της Διαταγής Πληρωμής είτε την μείωση του για πληθώρα νομικών και πραγματικών λόγων. Αν έχει εκδοθεί πρόγραμμα πλειστηριασμού, μπορεί να γίνει ανακοπή κατά του προγράμματος αυτού για ακύρωση ή αναβολή του προγράμματος. Υπάρχει επίσης ακόμα ένα ένδικο βοήθημα, για την απευκταία περίπτωση που έχει διενεργηθεί ο πλειστηριασμός, με το οποίο ο οφειλέτης στρέφεται με ανακοπή κατά του πλειστηριασμού που έχει συντελεστεί για να τον ακυρώσει και να τον καταστήσει ουσιαστικά αναστρέψιμο. Μέσω ειδικά ορισμένης στο νόμο προθεσμίας δύναται αυτός ο οποίος έχασε το ακίνητο του να ανακόψει, με αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο, τον πλειστηριασμό για κάποιον από τους προβλεπόμενος στο νόμο λόγους και να επιτύχει την ακύρωση του διενεργηθέντος πλειστηριασμού. Οι λόγοι δε τους οποίους μπορεί να προβάλει ο οφειλέτης με την ανακοπή αυτή συνήθως άπτονται δικονομικών ατασθαλιών, τυπικών και ουσιαστικών, κατά τη διαδικασία της εκτέλεσης. Δεν σχετίζονται δηλαδή τόσο με το αμιγώς οικονομικό κομμάτι όσο με την πιστή εφαρμογή της νόμιμης διαδικασίας όπως π.χ. η σύννομη επίδοση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης του πλειστηριασμού, η ακριβής περιγραφή σε αυτήν του προς πλειστηριασμό ακινήτου και μία  πληθώρα άλλων διατυπώσεων που προβλέπονται στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Βέβαια είναι προτιμότερο ο οφειλέτης να έχει προνοήσει να μη έχει φτάσει η διαδικασία σε αυτό το στάδιο αλλά να έχει προλάβει να ρυθμίσει τις οφειλές του μέσω της διαδικασίας της εξωδικαστικής διαπραγμάτευσης.

Όσον αφορά την χρονική διάρκεια των ανωτέρω  ενεργειών, αυτή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γραμματεία κάθε δικαστηρίου και το περιθώριο που αυτό έχει για τον προσδιορισμό και την εκδίκαση των υποθέσεων. Ορισμένα Πρωτοδικεία έχουν την δυνατότητα για γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων ενώ κάποια άλλα, ιδίως δε αυτά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης εκδικάζουν τις ανακοπές μετά από χρόνια. Για το λόγο αυτό εξάλλου προβλέφθηκε η διαδικασία της αίτησης αναστολής εκτέλεσης η οποία, υπαγόμενη στην διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, εκδικάζεται μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Ωστόσο πρέπει να επισημανθεί και να γίνει αντιληπτό από τους οφειλέτες πως όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι οφειλές εξακολουθούν να τοκίζονται.

 Καίρια σημασία έχει παράλληλα με τα ένδικα βοηθήματα και μέσα να λάβει χώρα η διαδικασία της διαπραγμάτευσης. Σε περίπτωση δηλαδή που κατατεθεί η αίτηση αναστολής εκτέλεσης και αυτή ευδοκιμήσει με αποτέλεσμα την αναστολή της διενέργειας του πλειστηριασμού, δεν συνεπάγεται το τέλος των ενεργειών από πλευράς του οφειλέτη. Πρέπει ο οφειλέτης να εισέλθει σε μία διαδικασία διαπραγματεύσεων, όπως τονίστηκε ανωτέρω, με την τράπεζα ούτως ώστε εξωδικαστικά να διευθετήσει την οφειλή του μέσω της υπογραφής συμφωνίας ρύθμισης και αποπληρωμής των οφειλών του. Τονιστέον ωστόσο πως πέρα από τα ήδη προβλεπόμενα μέτρα προστασίας των δανειοληπτών είναι καθήκον του νομοθέτη και της Πολιτείας να επιληφθεί του ζητήματος με φιλικότερα προς τους οφειλέτες μέτρα,  καθώς το πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των κόκκινων δανείων ταλανίζει ένα πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, έχει δε δυστυχώς  ενταθεί μετά τις τελευταίες τροποποιήσεις του νομοθετικού πλαισίου. Μόνο με άμεση και καίρια νομοθετική παρέμβαση, με μία νέα «σεισάχθεια», μπορεί να επιλυθεί μόνιμα και αποτελεσματικά το πρόβλημα των χρεών των νοικοκυριών και να τεθεί η κοινωνία εκ νέου σε τροχιά ανάπτυξης. 

Εξελίξεις δρομολογούνται στην Super League 2 σχετικά με την επανέναρξη του πρωταθλήματος και τη βελτίωση της οικονομικής ενίσχυσης προς τις ομάδες. Ο Αντώνης Ροκάκης, ισχυρός άνδρας των Χανίων, μετέφερε στη συνεδρίαση πως μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα για τις ομάδες από όσα αποφασίστηκαν.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει πάντως ο Λεωνίδας Λεουτσάκος να παραιτηθεί από την προεδρία της λίγκας. Οι συμμετέχοντες έδωσαν στον Ροκάκη ένα 48ωρο για να προχωρήσει τις επαφές του και να παρουσιάσει μετά το πέρας της διορίας τα αποτελέσματά τους. Επίσης νέα επιτροπή θα συναντηθεί με τον Λευτέρη Αυγενάκη, Υφυπουργό Αθλητισμού, ώστε να αυξηθεί το ύψος της χρηματοδότησης. 
Υπό αυτές τις συνθήκες και αν «τρέξουν» οι διαδικασίες φέροντας τα υποσχόμενα αποτελέσματα, τότε είναι πιθανό να υπάρξει σέντρα το διήμερο 4-5 Μαρτίου και με νέο πρόεδρο από την πλευρά της Super League 2.
Σε επίσημη ενημέρωσή της η SL2 ανέφερε: «Ομόφωνα οι ομάδες της Super League 2 αποφάσισαν την άμεση επανεκκίνηση του διαλόγου με βραχύβια συνέχιση της διακοπής του πρωταθλήματος, εξουσιοδοτώντας νεοσύστατη ειδική επιτροπή που θα διεξάγει τις απαραίτητες επαφές με τους θεσμικούς φορείς -Υφυπουργό Αθλητισμού και Super League 1- προκειμένου να εξευρεθούν οι οικονομικοί πόροι που θα επιτρέψουν την βιωσιμότητα των ομάδων και την ολοκλήρωση του πρωταθλήματός μας».

Μία ακόμα λειτουργία αποκτούν οι χάρτες της Google, επιτρέποντας στους χρήστες να επιλέξουν οδηγίες πλοήγησης ειδικά προσαρμοσμένες στις ανάγκες ενός ποδηλάτη.

Μια εξαιρετικά χρήσιμη λειτουργία αποκτούν οι γνωστοί στους περισσότερους χάρτες της Google, προσφέροντας τη δυνατότητα στους χρήστες της να προσαρμόσουν τις οδηγίες πλοήγησης στα μέτρα και τα σταθμά ενός ποδηλάτη.

Μέχρι και σήμερα, οι χάρτες της Google μπορούσαν να καθοδηγήσουν τον χρήστη τους με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα δηλαδή με το μέσο που θα επιλέξει να χρησιμοποιήσει για τη μετακίνησή του.

Ως γνωστόν, οι ποδηλατικές διαδρομές είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες που ακολουθούν τα μηχανοκίνητα μέσα και ως εκ τούτου, η Google πρόκειται να καθοδηγεί αναλόγως του ποδηλάτες, επιλέγοντας τα πιο σύντομα αλλά και τα πιο ασφαλή μονοπάτια.

Η διαδρομή για τους ποδηλάτες θα περιλαμβάνει το μήκος, τη διάρκεια καθώς και τις υψομετρικές διαφορές. Επίσης, στις ποδηλατικές διαδρομές θα εμφανίζονται τα σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κάποιος για την επισκευή ποδηλάτων, όπως και οι προσβάσιμες τουαλέτες.

Οι οδηγίες θα μπορούν να εκφωνούνται, αν κάποιος το επιθυμεί, ώστε να μην χρειάζεται ο ποδηλάτης να έχει στραμμένο το βλέμμα του στο smartphone για να ακολουθεί την προκαθορισμένη διαδρομή.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Apple προσφέρει ήδη τη δυνατότητα να επιλέξει κανείς καθοδήγηση ενώ ποδηλατεί, αξιοποιώντας δεδομένα τα οποία είτε έχει συλλέξει η ίδια. Στην περίπτωση της Apple μάλιστα, υπάρχει η δυνατότητα να μεταφερθούν οι οδηγίες πλοήγησης και στο Apple Watch, καθιστώντας τη χρήση της συγκεκριμένης λειτουργίας πιο εύκολη και ασφαλής.

Ο πέμπτος σε συχνότητα μεταξύ των καρκίνων, ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης, παρόλο που περιγράφεται ως «αντρικός» καρκίνος, αφορά και τις γυναίκες σε ποσοστό που φτάνει περίπου στο 15% των περιστατικών.

«Το σύνολο της εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης στην Ελλάδα ετησίως ξεπερνάει τα 5.600 περιστατικά. Σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι μισές από τις εκδηλώσεις αυτού του καρκίνου (50%), σχετίζονται με τον τρόπο ζωής και πιο συγκεκριμένα με δύο παράγοντες υψηλού κινδύνου, οι οποίοι μπορεί και να συνδυαστούν μεταξύ τους, γεγονός που δυστυχώς πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες νόσησης», επισημαίνει, ο κ.Βασίλειος Πουλάκης Χειρουργός Ουρολόγος - Ανδρολόγος - Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Giessen-Γερμανία - Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Φρανκφούρτης-Γερμανία, Διευθυντής Ουρολογικής Κλινικής στοMetropolitan Hospital. «Ας δούμε όμως ποιοι είναι αυτοί παράγοντες και πως μπορούμε να αποφύγουμε τις επιπτώσεις τους στην υγεία μας», προσθέτει.

Το κάπνισμα

Το κάπνισμα δεν συνδέεται μόνο με τον καρκίνο των πνευμόνων και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, συνδέεται και με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης (το «γυναικείο» ποσοστό του 15% που αναφέρεται πιο πάνω οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στο γεγονός ότι οι γυναίκες αυτές καπνίζουν). Το πρώτο που ρωτάει ο ουρολόγος έναν ασθενή με υποψία για καρκίνο της ουροδόχου κύστης είναι αν καπνίζει.

Η επαγγελματική έκθεση σε συγκεκριμένες καρκινογόνες ουσίες

Το δεύτερο που ρωτάει ο ουρολόγος στον ασθενή είναι αν εκτίθεται επαγγελματικά σε κάποιες ουσίες. Οι ουσίες αυτές είναι οι λεγόμενοι αρωματικοί υδρογονάνθρακες. Αυτοί εισπνέονται και κατά το κλασικό κάπνισμα αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Η χαρακτηριστική μυρωδιά που μας έρχεται όταν βάζουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο, οφείλεται σε αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Αυτή η περιορισμένη επαφή με τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες δεν προκαλεί κίνδυνο, η παρατεταμένη όμως επαφή, που είναι αναπόφευκτη σε κάποια επαγγέλματα, προκαλεί σημαντικό κίνδυνο.
«Οι άνθρωποι που εργάζονται σε βενζινάδικα, σε διυλιστήρια, τα άτομα που ασχολούνται με βαφές (μπογιατζήδες, ελαιοχρωματιστές, ακόμα και κομμώτριες/κομμωτές) κινδυνεύουν από καρκίνο της ουροδόχου κύστης και αυτός ο κίνδυνος δεν είναι απλά διπλός (το «άθροισμα» των δύο κινδύνων), αλλά πολλαπλάσιος εφόσον καπνίζουν. Για την ακρίβεια, δεκαπλάσιος», τονίζει ο ειδικός. 

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Δυστυχώς, όπως και πολλοί άλλοι καρκίνοι, ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αργεί να δώσει συμπτώματα που θα μας στείλουν στον ειδικό ιατρό, αλλά ακόμα και κάποιες φορές που υπάρχουν ενδείξεις για συμπτώματα που σχετίζονται με αυτόν (τσούξιμο κατά την ούρηση, κάποιος πόνος, ελαφρά συχνουρία), επειδή μπορεί να υποχωρήσουν για λίγο, λόγω κάποιας συμπτωματολογικής αντιμετώπισης, συχνά εκλαμβάνονται ως συμπτώματα μιας κυστίτιδας ή κάποιας άλλης ελαφρύτερης κατάστασης.
«Το πλέον χαρακτηριστικό σύμπτωμα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης είναι η λεγόμενη ανώδυνη μακροσκοπική αιματουρία, κατά την οποία τα ούρα είναι μεν χρωματισμένα κόκκινα, αλλά αφενός λόγω της άρνησης να σκεφτούμε τη χειρότερη εκδοχή για τον εαυτό μας και αφετέρου λόγω της ανυπαρξίας πόνου (εξού και «ανώδυνη») μπορεί να αποδοθεί από τον πάσχοντα σε κάποιο «πετραδάκι που πέρασε» και να μην τον οδηγήσει στον ουρολόγο για περαιτέρω έλεγχο. Γι’ αυτό και ο καρκίνος ανακαλύπτεται είτε κατά τη διερεύνηση μιας τέτοιας αιματουρίας είτε τυχαία κατά την πραγματοποίηση κάποιου άλλου ελέγχου. 

Τα άτομα που εκτίθενται σε έναν ή και στους δύο παράγοντες κινδύνου για καρκίνο της ουροδόχου κύστης επιβάλλεται, μετά ή και πριν τα 50 τους, να υποβάλλονται σε προληπτικό έλεγχο. Καλό θα είναι δε αυτό τον προληπτικό έλεγχο να τον κάνουμε όλες και όλοι, ανεξάρτητα από την έκθεσή μας στους παράγοντες κινδύνου. Ο έλεγχος μπορεί να είναι μια απλή γενική εξέταση ούρων, μια εξειδικευμένη κυτταρολογική εξέταση ούρων, ένας υπέρηχος τον οποίο μπορεί να πραγματοποιήσει και ένας εξειδικευμένος ακτινολόγος. Ακόμα και μια μικροβιολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει μια μη ορατή αλλά ωστόσο υπαρκτή αιματουρία, η οποία παρότι μικροσκοπική είναι ισχυρό σήμα κινδύνου» εξηγεί ο κ. Πουλάκης.

Θεραπεία

Το πρώτο που πρέπει να σημειωθεί για την ίαση είναι ότι, υπό δύο κυρίως προϋποθέσεις, μπορεί να είναι και πλήρης. Η μία είναι το να τροποποιήσει τη ζωή του το άτομο που νοσεί. Είτε άντρας είτε γυναίκα είναι, πρέπει να διακόψει το κάπνισμα ή/και να μειώσει έως εκμηδένισης την επαγγελματική του έκθεση στις ουσίες που αναφέρονται παραπάνω. Η άλλη είναι η έγκαιρη διάγνωση (γεγονός που μεγαλώνει την αξία του προληπτικού ελέγχου).

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης (όπως και πολλοί άλλοι καρκίνοι) σε πρώιμα στάδια θεραπεύεται και πλήρως και σχεδόν οριστικώς (δεν υποτροπιάζει). Υπάρχει μια ειδική εξέταση η οποία λέγεται κυστεοσκόπηση, η οποία βοηθάει πάρα πολύ προς αυτή την κατεύθυνση. Μπορεί να αποκαλύψει έναν πολύποδα (θήλωμα) στην ουροδόχο κύστη, ο οποίος είτε θα αφαιρεθεί κατά τη διάρκειά της ή, εφόσον είναι διηθητικός (έχει εισχωρήσει σε βάθος στο τοίχωμα της κύστης), θα αφαιρεθεί μαζί με την κύστη σε ένα άλλο χειρουργείο (κάτι ανάλογο με ό,τι συμβαίνει και στην κολονοσκόπηση −αφαιρούνται οι πολύποδες ή τμήμα του παχέος εντέρου−, γι’ αυτό και η κυστεοσκόπηση θεωρείται το ουρολογικό ανάλογό της). 

«Το 70-80% των καρκίνων της ουροδόχου κύστης είναι επιφανειακοί και θεραπεύονται πλήρως γιατί τους προλαβαίνουμε σε αρχικό  στάδιο. Όμως, σε ένα ποσοστό 20% ή και περισσότερο είναι διηθητικοί, οπότε απαιτούν πολύ πιο επιθετική και ριζική αντιμετώπιση. Σήμερα, η αφαίρεση της ουροδόχου κύστης γίνεται ρομποτικά και μπορεί επίσης κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να δημιουργηθεί νεοκύστη με τη χρήσηλεπτού έντερου και οι ασθενείς να συνεχίσουν να ουρούν φυσιολογικά διατηρώντας την ποιότητα ζωής τους. 

Γενικά όμως, ο καλύτερος τρόπος να αποφύγει κανείς μια συνάντηση με τον ουρολόγο για καρκίνο της ουροδόχου κύστης είναι να πάρει τα μέτρα εκείνα που βοηθούν στην πρόληψή του», καταλήγει ο κ. Πουλάκης.

Του Κωνσταντίνου Μαργαρίτη

Δημοσιογράφος

Η Παγκόσμια Συμμαχία για την κλιματική αλλαγή—πρωτοβουλία που δρομολόγησε η ΕΕ το 2007 προκειμένου να στηρίξει τις φτωχές αναπτυσσόμενες χώρεςνα αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή— δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει. Αυτό είναι το μήνυμα νέας έκθεσης που δημοσιεύει το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο. Οι ελεγκτές δεν εντόπισαν παρά ελάχιστα στοιχείααπό τα οποία να προκύπτει ότι η πρωτοβουλία ενίσχυσε την ανθεκτικότητα των χωρών έναντι της κλιματικής αλλαγής. Από άποψη αποδοτικότητας, οι ολοκληρωθείσες δράσεις απέφεραν γενικά τις προβλεπόμενες εκροές τους, με ενίοτε υψηλό κόστος.

«Διαπιστώσαμε ότι ο αντίκτυπος της πρωτοβουλίας της Παγκόσμιας Συμμαχίας για την κλιματική αλλαγή ήταν μικρότερος από τον προσδοκώμενο, και ότι η αναμενόμενη μετάβαση από την ανάπτυξη ικανοτήτων προς περισσότερο συγκεκριμένες δράσεις που υποστηρίζουν άμεσα τον πληθυσμό δεν πραγματοποιήθηκε με συστηματικό τρόπο», δήλωσε ο κ. Hannu Takkula, μέλος του ΕΕΣ και επικεφαλής του ελέγχου. «Θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να εστιάσει σε όσους πλήττονται περισσότερο από την κλιματική αλλαγή και να ενσωματώσει τα αντληθέντα διδάγματα τόσο σε μελλοντικές δράσεις σχετικά με την κλιματική αλλαγή όσο και σε μελλοντικές πρωτοβουλίες για την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας.»

Η προσέγγιση που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας βασίστηκε σε δύο πυλώνες: αφενός, την προαγωγή του διαλόγου και της ανταλλαγής γνώσεων και, αφετέρου, την παροχή τεχνικής και χρηματοδοτικής στήριξης για μέτρα προσαρμογής, μετριασμού και μείωσης του κινδύνου καταστροφών.

Οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας δεν μετρήθηκε η βελτίωση στην κατάσταση των δικαιούχων, ούτε υπήρξε επαρκής εστίαση στις ανάγκες όσων πλήττονται περισσότερο. Η παρεχόμενη βοήθεια δεν ωφελούσε σε όλες τις περιπτώσεις τους ευάλωτους αποδέκτες στους οποίους προοριζόταν: για παράδειγμα, λίγες ήταν οι δράσεις που περιλάμβαναν δραστηριότητες ειδικά στοχευμένες στις ανάγκες των γυναικών, ενώ κάποιες άλλες δραστηριότητες δεν ήταν οικονομικά προσιτές για τα φτωχότερα νοικοκυριά. Επίσης, πιλοτικές δράσεις που σημείωσαν επιτυχία θα μπορούσαν να είχαν κλιμακωθεί ώστε περισσότερα άτομα να επωφεληθούν από αυτές.

Καθ’ όλη τη διάρκεια λειτουργίας της, η Παγκόσμια Συμμαχία για την κλιματική αλλαγή δεν προσέλκυσε την αναμενόμενη πρόσθετη χρηματοδότηση από χώρες της ΕΕ και από τον ιδιωτικό τομέα. Παρά το σημαντικό αυτό χρηματοδοτικό κενό, η Επιτροπή ουδέποτε αναθεώρησε τους αρχικούς φιλόδοξους στόχους της. Επιπλέον, κατά τη δεύτερη φάση (Παγκόσμια Συμμαχία για την κλιματική αλλαγή +, 2014‑2020), η Επιτροπή διέθεσε τα κονδύλια βάσει κριτηρίων που είχαν ως αποτέλεσμα οι πλέον ευάλωτες χώρες να λάβουν αναλογικά μικρότερη στήριξη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπήδεν είχε αναλύσει επαρκώς τον εύλογο χαρακτήρα του προϋπολογισθέντος κόστους στην πλειονότητα των δράσεων που εξέτασαν οι ελεγκτές. Για παράδειγμα, τα έξοδα διαχείρισης των δράσεων διέφεραν σημαντικά και ήταν ιδιαίτερα υψηλά στην περιοχή του Ειρηνικού. Οι ελεγκτές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αν το κόστος είχε αναλυθεί λεπτομερέστερα, θα είχαν εξοικονομηθεί πόροι.

Η ελλιπής προβολή και ενημέρωσησχετικά με την πρωτοβουλία αποτέλεσαν και αυτές πρόβλημα. Παρότι η πρωτοβουλία στήριξε περισσότερες από 80 χώρες, δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστή στις αναπτυσσόμενες χώρες ούτε και στα κράτη- μέλη της ΕΕ.

Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι οι χρηματοδοτούμενες δράσεις ήταν αδύνατο να διακριθούν από άλλες δράσεις της ΕΕ στις αναπτυσσόμενες χώρες που στόχευαν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η πολύπλοκη οργάνωση της πρωτοβουλίας, ιδίως η αλληλοεπικάλυψη των μηχανισμών στήριξης και των πηγών χρηματοδότησης, επηρέασε και αυτή την αποδοτικότητά της.

Έγιναν στρατηγικά λάθη και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν πόροι και να μην έρθουν  οικονομικές ενισχύσεις από τον ιδιωτικό τομέα.

«Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής»  δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα στη συγκεκριμένη δράση της ΕΕ.