Στις 3 Νοεμβρίου 2024, ημέρα Κυριακή, τελέστηκε η γιορτή της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου, στην Ιερά Μονή «Αγίου Γεωργίου Περιστερώτα», στο Ροδοχώρι Νάουσας. Πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη Θεία Λειτουργία και το Πάνδημο Ετήσιο Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών όλων των πρωτεργατών, δωρητών, ευεργετών και ενισχυτών της Ιεράς Μονής, των κατά καιρούς αποβιωσάντων κατοίκων του Ροδοχωρίου και όλων των συγγενών και προσφιλών προσώπων των μελών του Σωματείου.

Την Θεία Λειτουργία και το μνημόσυνο στην ανιστορημένη Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα στο Ροδοχώρι Νάουσας τέλεσε ο αιδεσιμότατος π. Ειρηναίος Τσάλμας.

Την εκδήλωση παρακολούθησε ο κος Βασίλειος Κοτίδης, βουλευτής νομού Ημαθίας της «Ελληνικής Λύσης», πλήθος ευλαβών προσκυνητών από το Ροδοχώρι, τη Νάουσα και τις γύρω περιοχές και ακόμη εκδρομέων από τη Θεσσαλονίκη. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας το Σωματείο πρόσφερε σε όλους τους προσκυνητές καφέ και διάφορα κεράσματα καθώς και «λειμωνέματα» που έφεραν οι προσκυνητές, όπως συνηθιζόταν και στον Πόντο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα ευχαριστεί όλους όσους βρέθηκαν και τίμησαν με την παρουσία τους την μνήμη του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα στην ανιστορηθείσα Ιερά Μονή στο Ροδοχώρι της Νάουσας.

Υγρές  κοιλάδες,  απέραντα δάση, κωνοφόρα,  οξιές,  πλατύφυλλα και φυλλοβόλα  μας  υποδέχονται.

Ανεβαίνουμε  ορειβατούμε  τώρα  απολαμβάνουμε  στιγμές  που αναπολείς  στην καθημερινότητα  και  είναι  μοναδικές.

Ναι  η  πεζοπορία  και  η  ορειβασία  είναι  ένα  μεθυστικό ταξίδι……..!

Φύγαμε στις 6+30 πρωινό Κυριακής.

Διαδρομή Βέροια- Κοζάνη-Σιάτιστα –Γρεβενά – Μαυραναίοι – Ζιάκας – Αβδέλλα.

Αριστερά μας διαγράφεται η πόλη της Κοζάνης. Η ιστορία του νομού Κοζάνης ξεκινά από την λίθινη εποχή.

Χτισμένη σε υψόμετρο 720 μ. ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων.

Κατά την βασιλεία του Φιλίππου Β΄ η περιοχή ονομαζόταν Ελίμεια και ήταν τμήμα της Άνω Μακεδονίας.

Πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στην Κοζάνη γίνεται σε  σουλτανικό φιρμάνι του 1528, σαν οικισμός με 91 σπίτια, 23 εργένηδες και 15 χήρες!

Απελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό στις 11 Οκτωβρίου 1912.

Συνεχίζουμε……………

 Η πόλη των Γρεβενών εμφανίζεται από την εποχή του Βυζαντίου.

Χτισμένη ανατολικά της Β. Πίνδου στις όχθες του Γρεβενίτη παραποτάμου του Αλιάκμονα,  σε υψόμετρο 534μ. 

Ο ασφάλτινος δρόμος φιδοσέρνεται ανάμεσα από πυκνά δάση όπου τα δρυοδάση διαδέχονται τις βελανιδιές και αυτά με τη σειρά τους στις οξιές.

Γύρω μας τοπίο με  ατελείωτα  πυκνά δάση.

Τα δένδρα πανύψηλα ρίχνουν όλη την μεγαλοπρέπεια τους στα μονοπάτια  του δάσους όπου αναπνέουν πουλιά και μικρά θηλαστικά σκίουροι, νυφίτσες, κουνάβια.

Δένδρα  γιγάντια, ρωμαλέα,  βαθιά σημαδεμένα  από την πάλη με τα καιρικά φαινόμενα ( χιόνι, βροχή, αέρας, κεραυνοί.) και με τον χρόνο που είναι ανελέητος.

Πήραμε πορεία για το χωριό Αβδέλλα.

Το χωριό ξεπροβάλλει σκαλωμένο στους πρόποδες του βουνού και σε υψόμετρο 1300 μέτρων.

Κρυμμένο στην πλαγιά αγναντεύει από εδώ ψηλά την απεραντοσύνη του ουρανού.

Ανεβαίνοντας  στα δεξιά μας τον ανηφορικό φιδωτό δρόμο που οδηγεί στο χωριό κυλά τα ορμητικά νερά του ένας χείμαρρος περιτριγυρισμένος  με πικροδάφνες  και  λυγαριές.

Η εκκλησία που βρίσκεται στην πλατεία κάηκε το 1905 και ξανακτίστηκε το 1955. Στο δάσος της Αβδέλλας  υπάρχει η εκκλησία της αγίας Τριάδας εδώ που κατά την παράδοση  ήταν το κρυφό Σχολειό.

 Από την Αβδέλλα  καταγόταν ο Ζήσης Βέρος, σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος.

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου το 1880 και πέθανε το1985 σε ηλικία 105 χρονών.  Όλη του η ζωή ήταν ένας συνεχής αγώνας για την ελευθερία.

Συνεργάστηκε με την ομάδα του Παύλου Μελά. Το 1941 συνελήφθη από τους γερμανούς  ναζιστές και παρέμεινε  στη φυλακή για 2 χρόνια.

Η οικογένεια του συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.

Ο γιος  του και οι 4 κόρες του.

Στον Εμφύλιο διώχτηκε και φυλακίστηκε για 2 χρόνια στην Κοζάνη

Επίσης από την Αβδέλλα κατάγονται οι αδελφοί Μανάκια Γιάννης και Μίλτος.

Υπήρξαν πρόδρομοι της φωτογραφίας και του κινηματογράφου με δραστηριότητα για περίπου 66 χρόνια.

Αφήνουμε τα αυτοκίνητα  εκεί που τελειώνει το  χωριό σε μια χαρακτηριστική κυκλική πέτρινη πλατεία.

 Η διαδρομή από το χωριό μέχρι την κορυφή Βασιλίτσα καλύπτει μια υψομετρική διαφορά 1000 μέτρων περίπου.

Αρχικά ακολουθούμε χωματόδρομο και συνεχίζουμε σε μονοπάτι με βορειοδυτική κατεύθυνση  ακολουθώντας τα σημάδια για να βγούμε γρήγορα σε ράχη.

Το δάσος ξυπνά και αντικρίζει μια Φθινοπωρινή μέρα.

Μυρωμένες οι πνοές του αγέρα σμίγουν με τις λεπτές μοσχοβολιές  της μέρας  από τα αγριολούλουδα.

Συναντάμε  και πάλι τον χωματόδρομο,  τον προσπερνάμε κάθετα  και συνεχίζουμε σε ανηφορική ράχη με αραιό δάσος .

Αφήνουμε την ράχη που γίνεται πολύ ανηφορική και παίρνουμε πορεία δεξιά σε ανηφορικό μονοπάτι και πάλι, που  μας δυσκολεύει.

Νερά τρέχουν από παντού, το φως και το νερό είναι η ζωή του δάσους.

Τώρα το μονοπάτι χορταριασμένο, πανέμορφο.

Στο τέλος του δάσους καταλήγουμε  στο κέντρο χαρακτηριστικής λάκας με πολλές πηγές  πολλά μικρά ρέματα και αρκετή χλόη.

Κατευθυνόμαστε  βόρεια στην ανηφορική βουνοπλαγιά που σε λίγο μας βγάζει σε ξέφωτο με θέα απεριόριστη.  Oήλιος  που ολοένα γίνεται φωτεινότερος   μας αφήνει περιθώρια για να θαυμάσουμε την ομορφιά τριγύρω. Στο βάθος το όρος Τύμφη με την χαρακτηριστική κορυφή Γκαμήλα.

 Χαμηλά  αντικρίζουμε δασωμένες κοιλάδες  με εκτεταμένα δάση από πεύκα, έλατα, οξιές, σφενδάμια, φτελιές, φλαμουριές, λεύκες, βελανιδιές, κουμαριές και πουρνάρια.

 Η φύση της Πίνδου παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου, το ίδιο σκουροπράσινο χρώμα των κωνοφώρων, η ίδια χιλιόχρωμη οξιά, η ίδια αθάνατη δρυς, με μόνη διαφορά, ότι τις πρώτες εκείνες εποχές του χρόνου, στα δάση αυτά βάδισαν όντα, που δεν υπάρχουν πια, όπως το μαμούθ που αποκαλύφθηκε στην περιοχή.

Απότομες  δασωμένες  πλαγιές και χαράδρες παρουσιάζονται μπροστά μας κυματιστά  χωρίς τέλος

Πρέπει να τις διαβούμε να τις ξεπεράσουμε για να φθάσουμε στον προορισμό μας που είναι η κορυφή.

Τραβερσάρουμε στην κορυφογραμμή που μας οδηγεί σε διάσελο όπου  υπάρχουν χαμηλά πασαλάκια με την ένδειξη Ε6.

 Στο σημείο αυτό αφήνουμε το διεθνές μονοπάτι ( το Ε6 φεύγει για το χιονοδρομικό της Βασιλίτσας ), εμείς παίρνουμε την κακοτράχαλη ανηφόρα που θα μας οδηγήσει στην κορυφή της Βασιλίτσας

Η ανάβαση   συνεχίζει  να είναι σκληρή. Ένας παγωμένος αέρας μας  μαστιγώνει πρόσωπο και ολόκληρο το σώμα.

Τώρα κάθε βήμα και μια δοκιμασία, θέληση και αντοχή δοκιμάζονται.  Οι φίλοι ορειβάτες καρφώνουν τα μπατόν  και σταματάνε για σύντομες ανάσες. Τώρα κρύο ,τώρα αέρας, τώρα παγωνιά

Συνεχίζουμε  απτόητοι!

Λευκά σύννεφα μας περιτριγυρίζουν ο αέρας παγωμένος χτυπά με μανία πάνω μας φοράμε κάτι ζεστό και συνεχίζουμε.

Έχουν ήδη  περάσει 3 ώρες ανάβασης,  πλησιάζουμε στην κορυφή, γύρω μας απόκρημνες  πλαγιές  απόκοσμες αναδύονται μέσα από την ομίχλη.

Από την κορυφή   φαίνονται   οι   απέριττες  κορυφές  του Σμόλικα, του Γράμμου και της Τύμφης

Επιστροφή…

Επιστρέφοντας   αναλογιζόμαστε την  σημερινή περιπλάνηση μας.

Το βουνό ανήκει στα πεύκα, στις οξιές, στα αγριολούλουδα, στις αρκούδες, στους λύκους, στα γεράκια, στους αετούς, στα ζαρκάδια, στους αέρηδες και μετά σε όλους εμάς τους ανθρώπους.

Το ταξίδι μας σε ξεχασμένα  χωριά, σε μοναδικές βουνοκορφές , σε κελαριστά ποτάμια, σε θρυλικά γεφύρια, σε αυτή τη μοναδική   ομορφιά της ελληνικής φύσης, πήρε τέλος.

Κάθε φορά αφήνουμε και ένα κομμάτι από τον εαυτό μας, σήμερα πήραμε ενέργεια, αυτή την ενέργεια που μόνο η φύση μπορεί να μας  προσφέρει απλόχερα.

Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα  που τα κατάφερε με επιτυχία  μέχρι την κορυφή.

Για τους Ορειβάτες Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος

Το μεσημέρι της Κυριακής, 10ης Νοεμβρίου, στο Μητροπολιτικό Κέντρο Πολιτισμού ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ στη Νάουσα έλαβε χώρα η εκδήλωση «Προσωπικές εμπειρίες από τον Άγιο Αρσένιο και τον Άγιο Παΐσιο», με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 100 ετών από την κοίμηση του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου και 30 ετών από την κοίμηση του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου.

Στην αρχή βυζαντινός χορός του Ωδείου της Ιεράς μας Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του κ. Νέστορα Σαράντη έψαλε ύμνους των δύο Αγίων, ενώ την εκδήλωση προλόγισε και παρουσίασε ο εορτάζων Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος, Γραμματέας της Ιεράς μας Μητροπόλεως και Αρχιερατικός Επίτροπος Ειρηνουπόλεως.

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Αρχιερατικός Επίτροπος Αλεξανδρείας Αρχιμ. Διονύσιος Ανθόπουλος, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από τα Φάρασα της Καππαδοκίας και ανέπτυξε το θέμα: «Ο Άγιος της προσφυγιάς, Αρσένιος Καππαδόκης», ενώ δεύτερος ομιλητής ήταν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας Αρχιμ. Πορφύριος Μπατσαράς, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Ο Όσιος Παΐσιος στην γη και από τον ουρανό».  

Τέλος τον λόγο έλαβε ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος ευχήθηκε στον εορτάζοντα π. Αρσένιο Χαλδαιόπουλο, ευχαρίστησε τους δύο εκλεκτούς ομιλητές και αναφέρθηκε εκτενώς στο βίο και τα θαύματα των δύο Αγίων.

«Είναι από τις λίγες φορές που οι λέξεις  φαίνονται τόσο φτωχές μπροστά στο μεγαλείο του ανδρός. Διότι ο Γιάννης Μπουτάρης, ο δικός μας κυρ Γιάννης υπήρξε καθοριστικός για μια σειρά πραγμάτων.

Σπουδαίος για την οινοποιία, για τη Θεσσαλονίκη, τη Νάουσα, την αυτοδιοίκηση, σπουδαίος για την ανάπτυξη, μα πάνω απ’ όλα σπουδαίος για όλους εμάς που εμπνευστήκαμε από το πάθος, την οξυδέρκεια, την επιμονή, την αποτελεσματικότητα, την ανατρεπτική του σκέψη. Η Νάουσα στέκει με ευγνωμοσύνη για όλα αυτά τα μεγάλα που της πρόσφερε, καθώς υπήρξε ο καλύτερος πρεσβευτής της, την έβαλε στον παγκόσμιο χάρτη με την οινοποιητική του μεγαλοφυΐα, ενώ συνάμα στήριξε κάθε τι μεταρρυθμιστικό στον τόπο μας και στάθηκε αρωγός στα δύσκολα.

Κι εγώ αισθάνομαι ευλογημένος που είχα την τιμή να με στηρίξεις, να με καθοδηγήσεις, να μου δείξεις τον δύσκολο δρόμο της αρετής στην πορεία μου στην αυτοδιοίκηση. Αντίο σπουδαίε κυρ Γιάννη. Το πνευματικό και πολιτικό κληροδότημα σου θα εξακολουθήσει να υπάρχει στο διηνεκές. Ένα είναι βέβαιο. Ακόμη κι αν δεν είσαι πια κοντά μας θα συνεχίσεις να σκορπάς άπλετο φως στο σκοτάδι που μας περιβάλλει».

Ο Δήμαρχος του Δήμου Ηρωικής Πόλεως Νάουσας

Νικόλαος Κουτσογιάννης

Ο Δήμος Αλεξάνδρειας, μέσω του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής και Προστασίας της Υγείας της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας και Πολιτισμού προκειμένου να έχει τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται στις ανάγκες για αίμα των δημοτών μας, καλεί νέους και παλιούς εθελοντές αιμοδότες να ανταποκριθούν και να προσέλθουν στην εθελοντική αιμοδοσία που διοργανώνει την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2024 , από τις 09:00 π.μ. έως τις 13:00 μ.μ. στο κτίριο όπου στεγάζεται το ΚΑΠΗ του Δήμου Αλεξάνδρειας.

Την αιμοληψία αναλαμβάνει κινητό συνεργείο του Τμήματος Αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Βέροιας, το οποίο αποτελείται από επιστημονικό προσωπικό, τηρώντας αυστηρά τους υγειονομικούς κανονισμούς για την προστασία των αιμοδοτών.

Κατά τη διεξαγωγή της αιμοδοσίας:

(α) Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας και

(β) θα εφαρμοστούν όλες οι προβλεπόμενες οδηγίες για την ασφαλή προσέλευση και συμμετοχή των εθελοντών.

Οι εθελοντές αιμοδότες κατά την προσέλευσή τους στο χώρο θα πρέπει να έχουν μαζί τους την Αστυνομική Ταυτότητα και τον αριθμό ΑΜΚΑ.

Η συμμετοχή όλων μας σε αυτή τη δράση είναι ιδιαίτερα σημαντική, η Εθελοντική Αιμοδοσία του Δήμου μας δεν είναι απλώς μια πράξη αγάπης, αλλά επιτακτική ανάγκη και έμπρακτη απόδειξη αλληλεγγύης και ανιδιοτέλειας προς τους συνανθρώπους μας που χρήζουν αίματος, για να ενισχύσουμε τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας στον αγώνα της ασφαλούς προσφοράς αίματος χωρίς αντάλλαγμα.

Παρακαλούνται οι Δημότες που αιτήθηκαν να τους χορηγηθεί αίμα και δεν επέστρεψαν τις φιάλες, όπως όφειλαν να κάνουν, εντός δυο μηνών, να προσέλθουν την ημέρα αυτή ώστε να ξεχρεώσουν τις φιάλες που οφείλουν ενισχύοντας τα αποθέματα αίματος του Δήμου μας.

Όσοι αδυνατούν να προσέλθουν την ημέρα αυτή μπορούν να απευθυνθούν άμεσα στο Τμήμα Αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Βέροιας, καθημερινά ή και Σαββατοκύριακο και να δηλώσουν ότι θέλουν να συνεισφέρουν για την ενίσχυση της Ομάδας Εθελοντών Αιμοδοτών Δήμου Αλεξάνδρειας και παράλληλα να ενημερώσουν την Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου στα τηλέφωνα 23330-53071 και 53072 ώστε να γίνει σχετική καταχώρηση στο Μητρώο.

Εάν δεν αναπληρωθούν οι οφειλές που εκκρεμούν έως σήμερα ο Δήμος Αλεξάνδρειας δεν θα μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες των Δημοτών που δεν είναι αιμοδότες, λόγω έλλειψης αίματος.

Δώσε αίμα, σώσε ζωές !