Της Λίνας Τουπεκτσή

Άλλη μία γυναικοκτονία που συγκλονίζει την κοινωνία και αφήνει πίσω της δύο παιδιά, έξι και δέκα χρονών, ορφανά από μητέρα.

Και μέσα σε αυτή τη φρίκη, μια ακόμη πληροφορία προκαλεί σοκ: σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται, η οικογένεια δεν είχε ούτε τα χρήματα για την κηδεία της γυναίκας. Μια λεπτομέρεια που αποκαλύπτει όχι μόνο το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας, αλλά και την κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν πίσω από κλειστές πόρτες.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο πώς φτάσαμε σε ακόμη μία γυναικοκτονία. Το μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό ερώτημα είναι τι θα γίνει από εδώ και πέρα με αυτά τα δύο παιδιά. Πώς θα μεγαλώσουν μέσα στο τραύμα, την ανασφάλεια και την οικονομική ανέχεια; Ποιος θα αναλάβει ουσιαστικά τη στήριξή τους όταν σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας;

Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας θα πρέπει να παρέμβει άμεσα και οργανωμένα. Κάνω έκκληση στην αρμόδια Υπουργό να αναλάβει πρωτοβουλία ώστε να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, ψυχολογική υποστήριξη και μακροχρόνια προστασία για αυτά τα παιδιά.

Πολιτική είναι να μπορείς να σκύβεις πραγματικά πάνω από τον ανθρώπινο πόνο, να βλέπεις την αγωνία πίσω από τους αριθμούς και να δίνεις ουσιαστικές λύσεις εκεί όπου μια κοινωνία δοκιμάζεται.

Γιατί η επόμενη μέρα μιας γυναικοκτονίας δεν τελειώνει με την κηδεία. Συνεχίζεται καθημερινά μέσα στη ζωή των παιδιών που μένουν πίσω. Και εκεί ακριβώς κρίνεται η ανθρωπιά μιας κοινωνίας και η αποτελεσματικότητα ενός κράτους.