Η Στενήμαχος (ή Χωροπάνι όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι) είναι χωριό της Ημαθίας που υπάγεται διοικητικά στον διευρυμένο Δήμο Νάουσας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 153 μέτρων στους πρόποδες του όρους Βέρμιο, απλωμένος στον εύφορο κάμπο της Νάουσας. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάουσας, ενώ απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού Βέροια. Οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και την γεωργία αλλά και με την αμπελουργία.

Η παλαιά ονομασία του ήταν Διχαλεύρι. Μεταγενέστερα αποκαλούνταν Χωροπάνι και άλλαξε το 1953, όταν το χωριό ονομάστηκε Στενήμαχος, όπως και η βουλγαρική πόλη Ασένοβγκραντ της Ανατολικής Ρωμυλίας απ’ όπου και κατάγεται η πλειονότητα των κατοίκων του χωριού. Τη δεκαετία του 1960 ο Στενήμαχος, όπως και η ευρύτερη περιοχή, γνώρισε σπουδαία βιομηχανική ανάπτυξη. Το 1967 λειτούργησε για πρώτη φορά ένα από τα διασημότερα οινοποιία της Ελλάδας, το οινοποιείο Μπουτάρη. Επίσης στο Στενήμαχο είχαν έδρα και άλλες βιομηχανικές μονάδες της Νάουσας, κυρίως κλωστοϋφαντουργίες. Στην περιοχή σώζονται τα ερείπια του παλιού οικισμού «Διχαλεύρι» και η οικία του «Γέρου Καρατάσου», διάσημου οπλαρχηγού στην επανάσταση της Νάουσας.

Από το 1998 με το νόμο Καποδίστρια, το χωριό ανήκει στο Δήμο Νάουσας. Σήμερα, αριθμεί περίπου 780 μόνιμους κατοίκους.

Δείτε από ψηλά το χωριό με τον πολύ καλό ρυμοτομικό σχεδιασμό που έχει και ίσως είναι από τα λίγα με την μικρότερη "άναρχη" δόμηση. Χαρακτηριστικό του ρυμοτομικού σχεδίου είναι πως σε ποστόστό 80% και πλέον του οικισμού, κάθε τεράγωνο είναι 75 μέτρα Χ 50 μέτρα και συνολικά περιλαμβάνει 6 οικ΄πεδα των 625 τ.μ., και όλα βλέπουν" δρόμο. 

Αυτή την εβδομάδα τιμάμε τον Ελληνικό κινηματογράφο και τις νέες παραγωγές που είναι ακόμη μια μεγάλη ελπίδα της τέχνης στη χώρα μας. Ο Τσάρλι ξεπηδά από το παρελθόν και προσγειώνεται στο σύγχρονο παρόν.

Η Νάουσα ή επίσημα η Ηρωική πόλη της Νάουσας, ανήκει στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, κτισμένη στους πρόποδες του όρους Βερμίου, είναι ορεινή πόλη και βάση της τελευταίας απογραφής το μεγαλύτερο ορεινό αστικό κέντρο της Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2011 ο πληθυσμός φτάνει τους 20.176 κατοίκους. Ο ευρύτερος Δήμος, μετά τη διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτης, διαμόρφωσε τον πληθυσμό του σε 32.494 κατοίκους. Από το 1955 με βασιλικό διάταγμα χαρακτηρίζεται ως ηρωική πόλη για τους αγώνες και τις θυσίες των κατοίκων κατά την περίοδο των απελευθερωτικών αγώνων του 1822.

Μια βιβλιοθήκη είναι σίγουρα «χρυσός» για μια μικρή τοπική κοινωνία- κάποιες φορές και στην κυριολεξία! Ο λόγος για τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας η οποία πριν δέκα χρόνια κέρδισε… 1 εκατ. δολάρια στον διεθνή διαγωνισμό τον οποίο διοργανώνει κάθε χρόνο το ίδρυμα των Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς, βραβεύοντας πρότυπα εκπαιδευτικών και πληροφορικών συστημάτων από ολόκληρο τον κόσμο.

Μια νεαρή Ημαθιώτισσα και συγκεκριμένα από τον Κοπανό, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης των περιστατικών κορωνοϊού στο Λονδίνο. Ο λόγος για την Εύα Δημάδη, κόρη του Χρήστου και της Ελένης η οποία εργάζεται ως νοσηλεύτρια στα έκτακτα περιστατικά, ενός από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της μεγαλούπολης του Ηνωμένου Βασιλείου.

Με την αποκάλυψη των βασιλικών τάφων των Αιγών, το 1977, άρχισε αμέσως η συντήρηση των περίφημων τοιχογραφιών που τους διακοσμούσαν. Παράλληλα, δημιουργήθηκε επιτόπου εργαστήριο συντήρησης για την διάσωση και αποκατάσταση των εξαιρετικά σημαντικών κινητών ευρημάτων που περιείχαν. Για την προστασία των βασιλικών τάφων κατασκευάστηκε το 1993 υπόγειο κτίριο που εγκιβωτίζει και προστατεύει τα αρχαία μνημεία, διατηρώντας σταθερές τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, πράγμα απαραίτητο για την διάσωση των τοιχογραφιών.

Οι "4 Μικροί Θεοί" τεκμηριώνουν πώς παράγονται υψηλής ποιότητας ροδάκινα, νεκταρίνια, κεράσια και μήλα με αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας, ενώ διατηρούν τη μοναδική γεύση και άρωμα χάρη στους Έλληνες παραγωγούς Αγροτικής Μεταποίησης για οπωροκηπευτικά Βελβεντού στην Κοζάνη (ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού) και Αγροτικός Συνεταιρισμός Ραχίου Πιερίας "ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ".

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο και μνημειακότερο γνωστό Μακεδονικό τάφο, που ήρθε στο φως τυχαία το 1954 και αποκαταστάθηκε δομικά μόλις το 1998 , ενώ συνεχίζονται οι εργασίες συντήρησης του ζωγραφικού του διακόσμου. Είναι ο μόνος Μακεδονικός τάφος με διώροφη πρόσοψη, στην οποία εναλλάσσονται ο δωρικός ρυθμός κάτω και ο ιωνικός επάνω. Τέσσερις δωρικοί ημικίονες και δύο παραστάδες στις γωνίες κρατούν το επιστύλιο και τη δωρική ζωοφόρο. Πάνω από το γείσο και από μια πολύχρωμη ζώνη με φυτική διακόσμηση αναπτύσσεται η ιωνική ζωφόρος, όπου ανάγλυφα εικονίζεται ο αγώνας Ελλήνων και βαρβάρων. Η παράσταση πιθανώς παραπέμπει στην πρόσφατη για την εποχή κατασκευής του τάφου αναμέτρηση των Μακεδόνων με τους Πέρσες.

Από το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 στο Κέντρο Πολιτισμού Ιερισσού Χαλκιδικής λειτυργεί η έκθεση ζωγραφικής του μεγάλου Βεροιώτη ζωγράφου Ευθύμη Βαρλάμη με θέμα: Το Άγιον Όρος για όλους.